Ebuzer Çılgınlığı



Hakan Arslanbenzer / Popülist Kültür
Durup oturup Ebuzer’den (r.a.) söz edeceksen Ebuzer gibi yaşayacaksın. Ebubekir (r.a.) yahut Osman (r.a.) gibi yaşayıp Ebuzer aşağı Ebuzer yukarı diyenleri anlamıyorum. Şii olsalar mesele etmem. Şiiler için Ebuzer-i Gıffari hazretleri Ali (r.a.) taraftarlarının ilklerindendir. Yoksulluğu, yalnızlığı, Muaviye’ye yönelik eleştirilerde bulunmuş olması onu Şia için özel ve önemli hale getiriyor. İslam tarihinin bu meselesinde taraf olmayan bizler içinse Ebuzer, Peygamber Efendimiz’in (s.a.s.) mübarek sahabelerinden biridir. Örnek şahsiyettir. Bir Müslümanda kim olursa olsun, Ebuzer sevgisi, Ebuzer saygısı olması şaşırtıcı hususiyet değildir. Ama her kapıyı ebuzer anahtarıyla açmaya kalkmak ilginçtir, ima ettikleri bakımından da kabul edilemeyecek bir tutumdur. Ebuzercilerin Ebuzer’i mi sevdikleri, yoksa birilerinden nefret ettikleri için mi Ebuzer’ı savar olarak kullandıkları bir merak konusudur. Önce herkesin tanıdığı kabul edilen ama pek az tanıyabileceğimiz bu mübarek sahabi hakkındaki yok mesabesindeki bilgilerimizi çek edelim.

Ebuzer adı İslam tarihinde çok geçen bir sahabi değildir. Müslüman toplumda öne çıkan kişilerden biri de değildir. Ait olduğu Gıfar kabilesi yoksuldu. Rivayete bakılırsa, İslam’dan önce yolkesenlik yapıyorlardı. Ebuzer’in bu suça iştirak edip etmediğini bilmiyoruz, ettiğini de etmediğini de söylüyorlar. Ama cesurdu, lafını da sakınmazdı. Asıl hikayesi Osman’ın hilafeti sırasında başlayan muhalefetidir. Osman’ın yaptığı harcamaları eleştirdiği için önce Şam’a, Osman’ın akrabası olan vali Muaviye’nin yanına gönderildi. Muaviye’ye yönelik eleştirileri bu zamanda olmuştur. Tekrar Medine’ye gönderildi ve muhalefetini sürdürünce son olarak Medine’nin kasabası olan Rebeze’ye sürüldü. Burada vefat etmiştir. Allah rahmet etsin.

Ebuzer’in muhalefetinin karakteri komplosuz, direkt ve bireysel oluşudur. Siyasi olduğu su götürür. Şiilerin rivayetleri abartılıdır. Proto-şii olarak görüyorlar Ebuzer’i. Bunu destekleyecek hiçbir şey yok. Hikayeleştirme ve soyunun şii olduğu iddiası var. Kendilerini Ebuzer’e bağlayan soylu bir şii ailesi var yani. Oysa Ebuzer’in oğlu kendisinden önce ölmüştü. Ebuzer gibi yoksul ve yalnız bir adamın siyasi anlamda muhalefete ilgisi, bilgisi ve gücü de yoktu aslında. Öldüğünde birkaç koyun ve keçi dışında hiçbir şeyi yoktu. Osman ve Muaviye’ye muhalif olmasına rağmen dönemin isyanlarına katılmadı, desteklediğine dair bir bilgi de mevzubahis değil. Tek başına tavizsiz durdu.

Muhacirun’dandır. Ebuzer’in en önemli özelliği budur. Yani kucak açanların kuçak açtıklarındandır. Asım Köksal’ın İslam Tarihi’ne göre cenazesini bile ensardan biri kefenlemiştir. Kefeni bile yoktu. Mücahit olmasına rağmen hiçbir şey elde etmedi. Servet olarak ahireti görmüştür. Peygamber Efendimiz’in yanında cihad edenlerin bir kısmı daha sonra yönetici oldular. Ebuzer basitliğini ölene kadar korudu.

Zor yani. Yemez. Ebuzer olmak çoğumuzun harcı değil. Tekkeye kapanıp kimseye karışmadan sabır göstermek mümkün. İnsanların arasında ortama uyup gitmek en kolayı. Siyasi bir teşkilata sırtını verip muhalefet etmek bildiğimiz bir şey. Tek başına her şeye meydan okuyup nihilist takılmak da nadiren olabilen bir şey. Hem her şeyin içinde olacaksın hem de menfaat ve taraftar toplamayacaksın. Ebuzer budur.

Şu değildir: İnternet ebuzeri. Salon ebuzeri. Etkinlik ebuzeri. Avare gençlik ebuzeri. Bunlar tarih gerçeği karşısında gülünç bile değildir. Uysal ebuzer seni. Vay be!

Şu değildir: Şairlerin Ebuzerciliği kırk yaşına kadardır. Çocukları olana, geçim sıkıntısı baş edilmez oluncaya ve başarısızlık hissi derinleşene kadardır. Romantizmdir. Gerçekçi değildir. Bencilliktir. Hatta narsizmdir. Vay be!

Şu değildir: Gazete köşe yazarlarının Ebuzerciliği patronlarının limitleri kadardır. Patron destekledikçe her haksızlığa karşı çıkar. Ama patronlarının yediği naneleri konuşamaz. En çok böylelerini biliyoruz. Ebuzer’i hepimiz gençliğimizde fark ettik. Bunlar Ali Şeriati’nin Ebuzer’ini göklere çıkarmakla kariyer yaptı. Yaşadıkları hayata bak, Ali Şeriati’nin kaderine bak. Şeriati, şehit edilmeseydi de devrimin tanığı olsaydı, sonradan bunlar gibi iktidarın haksızlıklarına karşı susacak mıydı, bilemeyiz, ama şehit edildiği için bu soru manasızdır. Bunlar rahata erene kadar haksızlığa karşı konuştular. Şimdi iktidarın bir parçası durumundalar. Ebuzer Osman’la Muaviye’yle uğraşıyordu. Sizin bakanlarınızda, milletvekillerinizde hiç mi yok Osman’lık, Muaviye’lik? AK Parti’nin akrabalık zinciri hakkında tek kelime ettiniz mi? Kemalist iktidara Ebuzer, İslamcı iktidarı karşısında Amrül As. Vay be!

Şu değildir: Bazı siyasetçiler bir gün nimete konacaklarını yani nimete kondukları zaman tutarsız olacaklarını bilmeden Ebuzercilik oynadılar. Bugün nimetteler, afiyetteler. Ebuzer? “Gençlik heyecanı”. Vay be!

Murat Kekilli’den alayına gelsin:

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: